De avonturen van Sparta in de hoofdklasse, deel 8

Dalto in Zwolle

Hoofdstuk 1 : kort na de wedstrijd.

Sparta verliest met 17-20. Wat boos en teleurgesteld loop ik de trap af naar het veld waar de wedstrijd zich net heeft afgespeeld. Pim zet me met 2 benen op de grond. Het is al heel wat dat we teleurgesteld zijn na dit verlies. We zijn als team gegroeid. En dat is ook zo. Maar toch… een punt…

Hoofdstuk 2 : de wedstrijd goed, beter, best

Zaterdagmiddag, half zes. Samen met Marianne rij ik naar de Calo-hal. De adrenaline van vorige week (wonderbaarlijke winst bij DSC) is nog niet helemaal uit mijn bloed. Met de rustige gedachte dat zelfs pec een punt heeft gepakt en Odik heeft verloren loop ik de sporthal binnen. Het tweede is nog bezig met een dikke overwinning op AVO2 (28-14) en blijft zo medekoploper met de Meeuwen.

Dan begint het inschieten van de vlaggeschepen. Ik kijk vanaf mijn plekje (helemaal aan de andere kant van de zaal en niet bij de spartasupprters) naar beide ploegen. Dalto schiet ze er gemakkelijk in. Maar ook bij Sparta gaat het heel behoorlijk. Als ik zo kijk lijkt Matthijs den Ouden het verschil te worden. Die mist bij het inschieten vrijwel niks.

Na de bekende 10 minuten, het voorstellen van de ploegen en nog wat geklooi begint de wedstrijd. Sparta begint met een hele mooie aanval en komt direct op 1-0. Dalto laat er geen gras over groeien en pakt de leiding terug. Het is even stuivertje wisselen. Dan pakt Sparta brutaal de leiding met een verschil van 2. Sparta heeft kansen op meer maar strafworpen en vrije ballen houden Dalto dichtbij Sparta. Het riekt wat naar klassejustitie sommmige ballen die aan Dalto worden gegeven. Maar de Spartanen geven geen krimp en blijven doorgaan met scoren. Ook Dalto laat zich niet onbetuigd in deze leuke open eerste helft. Als de scheids voor de rust fluit staat Dalto wat geflatteerd 2 punten los, 10-12.

Direct na rust gaat het mis voor Sparta. Dalto scoort direct 2x terwijl Sparta wat slap uit de kleedkamer lijkt te komen. Het is dus 10-14. Door deze tik lijkt Sparta even de weg kwijt. Wat zeg ik…even…een hele poos. Het geloof in een goed resultaat lijkt uit de ploeg verdwenen. Gelukkig houden ze de verdediging wel potdicht maar scoren lijkt een hele poos erg moeilijk. Zo blijft het verschil een punt of vier en kabbelt de wedstrijd naar het einde zonder echt te boeien. Beide ploegen verdedigen scherp en komen maar moeilijk tot scoren. Het is dan 13-18 met nog een minuut of 5 te spelen.

Maar dan, bijna uit het niets verrijst Sparta uit de as. Er volgen drie Spartaanse treffers en ineens is het geloof weer terug. Sparta dringt aan maar dan is daar…. Inderdaad….hij maakt het verschil….Matthijs den Ouden. Hij speelt geen superwedstrijd, zelfs een matige eerste helft maar hij verliest het hoofd niet als er druk ontstaat. En zo handhaaft Dalto toch het verschil van drie punten. Eindstand 17-20. En dan ben ik teleurgesteld. Ja, omdat ik het gevoel dat een stunt gekund had. Nee, omdat Sparta weer prima parij heeft gegeven en heeft laten zien dat het, tegen de verwachtingen in, hoofdklasse-waardig lijkt te worden. Nu maar hopen dat het volgende week iets meer mee zit. Dan is een cruciale wedstrijd in Barneveld tegen Odik. Als je kunt, kom dan. Want dit is een hele belangrijke.

Vandaag was Sparta goed, maar Dalto was beter. Maar …

Wij zijn Sparta, wij zijn de beste. Ook als we niet winnen !!.

Epiloog.

Na afloop kreeg ik het tegeltje wat me toe kwam omdat ik supporter van het jaar ben geworden. Dank jullie wel maar laat ik duidelijk zijn… Ik heb aan 1 tegeltje genoeg. Ik kan dus vanaf nu niet meer genomineerd worden. Verder draag ik dit tegeltje op aan alle papa’s en mama’s, opa’s, oma’s, ooms, tantes; broertjes, zusjes, vrienden, vriendinnen, hetero’s, homo’s, bi’s, transgenders en iedereen die ik hierbij niet genoemd heb die ook wedstrijden van een Sparta team volgen, aanmoedigen, rijden, achter de bar staan, en van deze club de beste club van nederland maken. Leven het blauw-witte hart !!

Dirk Jan